Yapay zekâ sigortacılıkta çoğu zaman soyut bir vaat olarak anlatılır. Acentenin gününde ise çok somut bir yeri vardır: veri girişi. Müşteri WhatsApp'tan "34 ABC 123 trafik bakar mısın" yazar; birinin bu cümleden plakayı, branşı, kimliği çıkarıp portallara girmesi gerekir. Günde otuz talepte bu iş, bir personelin yarım gününü yer.
Dil modelinin buradaki işi tahmin yürütmek değil, kalıbı çözmektir: serbest cümleden plaka, TCKN ve branşı ayıklar; eksik bilgi varsa müşteriye kendisi sorar; ruhsat fotoğrafındaki karekodu okuyup araç bilgisini doldurur. Kural tabanlı ayrıştırıcının tıkandığı yerde devreye girer — ikisi birlikte çalışır.
Kritik ayrım şudur: yapay zekâ fiyat kararı vermez. Fiyat şirketin kendi tarifesinden gelir; modelin görevi talebi anlamak ve doğru alanlara yerleştirmektir. Bir alanı emin olamadığında uydurmaz — sorar. Sigortada yanlış bir plaka, yanlış bir prim demektir.
Bir de veri tarafı var. Çoğu araç, mesajı yurt dışındaki bir modele gönderir; o mesajın içinde müşterinizin kimlik numarası ve plakası vardır. AcenteOn'de model kendi sunucumuzda çalışır: müşteri verisi yapay zekâya sorulmak için yurt dışına çıkmaz. KVKK tarafında bu, sonradan kapatılması zor bir açığı baştan kapatır.
Özetle acenteye kazandırdığı şey zekâ değil zaman: personel veri girmekle değil, satışla ve müşteriyle uğraşır.
Tüm yazılar